Darülacezenin kuruluş süreci 1877 Osmanlı-Rus savaşına kadar uzanmaktadır.Bu savaşın ardından,göçler başlamış 1877-79 arasında İstanbul’a 400 bine yakın göçmen gelmiştir.Sokaklarda evsiz,barksız,hasta,kimsesiz çocuk ve dilenciler artmıştır.İstanbul’daki dilencileri,sokaklarda başıboş gezen kimsesiz çocukları,camii avlusunda yatan kimsesiz muhtaçları bir araya toplayıp ıslah ederek zanaat sahibi yapmış,kimsesizlerin son ömürlerini huzur içinde yaşamalarını sağlamak maksadıyla zamanın padişahı 2’nci Abdülhamid Han,bir Darülaceze kurulmasını ferman ile emir buyurmuştur.Bu ferman sonrası oluşturulan komisyonun tedkikleri neticesinde,Darülaceze’nin Ok Meydanında kurulmasının muvaffak olacağı ve inşaatının 72 bin altun liraya çıkabileceğini padişaha arz etmişlerdir.Bunun üzerine Darülceze’nin Ok Meydanında inşasına başlanması padişaha 25 Mart 1306(6 Nisan 1890) tarihli fermanı ile emir buyurulmuş ve bu ferman 30 Mart 1306(11 Nisan 1890) tarihli resmi tebliğ ile yayımlanarak yürürlüğe girmiştir
Sultan Abdülhamid Han,Darülacezenin kuruluş masraflarını karşılamak üzere 7 bin altun lira kıymetindeki eşyasını hediye etmiş,10 bin altun lira da nakit olarak bağışlamıştır.Ayrıca yardım kampanyası düzenlenmiş,geniş bir katılım sağlanmış ve toplanan tabirrilerle 50 bin altun lira toplanmıştır.Böylelikle temin edilen inşaat parası ile 6 Ekim 1892 tarihinde 21 koyun kesilerek Darülacezenin temeli atılmış ve Sultan Abdülhamid Hanın cülusunun sene-i devriyesi olan 19 Ağustos 1895 tarihinde binaların inşaatı tamamlanarak fotoğraflardan
oluşan iki albümle birlikte anahtarları Sultan Abdülhamid Hana teslim edilmşiştir.Darülcezenin resmi açılışı 31 Ocak 1896 tarihinde yapılmıştır.1895 yında Sultan 2’nci Abdülhamid Han tarafından kurulan,kurulduğu günden bu yana 29 bini çocuk olmak üzere toplam 72 bin kişiye şefkat yuvası olan Darülaceze;din,dil,ırk,sınıf ve cinsiyet farkı gözetmeksizin bakıma muhtaç,yaşlı,engelli insanlara,sokağa terk edilmiş kimsesiz yavrulara hizmet vermektedir.
