Osmanlı’da Devleti Ramazan ayına mahsus olarak varaka-i mahsusa adında tenbihnameler yayınlaşmıştır.Ramazan tenbihnameleri bu ayın kıymetine binaen halkın dikkat etmesi gereken birtakım kuralları ihtiva ediyordu.Tenbihnamelerde beş vakit farz namazın camilerde cemaatle kılınması ilan edilmiştir.Mazareti olmayanlar hariç bütün Müslümanların oruçlu olması,görevli olanlar hariç herkesin yatsı namazına camilere gitmesi,teravih vaktinde bir bir,tütüncü ve diğer dükkanlarda oturanların “tedip ve tekdir” olunacakları bu tenbihnamelerde belirtilmiştir.Ramazan ayı ve birtakım ibadetlerin yerine getirilmesi ile ilgili maddelerle birlikte sosyal ortamlarda kadın ve erkeklerin hususen dikkat etmeleri gereken adaba yönelik maddeler de tenbihnamelerde belirtilmiştir.Gayrimüslümanların gündüzleri umumi mekanlarda yemek yememeleri,su,sigara vesaire içmemeleri bu tenbihnahmelerin maddeleri arasındadır.Ramazan tenbihnameleri mahalle imamları,muhtarlar tarafından halka duyurulurdu. Tenbihnamelerde belirtilen hususlara dikkat edilmediği durumlarda devlet görevlileri tarafından cezalandırılmalar yapılırdı.Ramazan Tenbihnamelerinde padişahn halkın arasına karışıp Selatin Camilerinde namaz kılacağı ve asker-sivil halkın durumunu doğrudan görmek için tebdil kıyafet edeceği,tanıyanların padişaha doğal ve saygılı davranmaları gerektiği belirtilmiştir.
Osmanlı Devleti çarşı ve pazarların kontrolünü kadıların denetimine bırakmıştır.Ramazan ayına hususen gıda fiyatlarında artışları engellemek için,bir fırsatçılığın ortaya çıkmaması için denetimler sıkılaşıtırılmış ve uygulanan denetim arttırılmıştır.
