Sultan 2. Murad önderliğinde Osmanlı ordusu ile Macar kumandanı Hunyadi Yanoş önderliğindeki bir Balkan ordusu arasında yapılmış bir muharebedir. Osmanlı Devletinin zaferiyle sonuçlanmıştır.
Savaş Öncesi
Varna’da alınan mağlubiyet ile Macaristan ve Lehistan ordularının önemli bir kısmının Türkler tarafından yok edilmesine rağmen, Eflak, Arnavutluk, ve Mora’da baş gösteren isyanlar, Hristiyan Avrupa’da yeni bir haçlı ordusu kurarak, Osmanlıları Balkanlardan atabilme umudu vardı. Bunun üzerine Sultan 2. Murad, yanına Şehzade Mehmed’i de de alarak önce Mora, Arnavutluk
üzerine yürüdü ve isyanlar bastırıldı. Bu esnada kendisine karşı toplanan Haçlı ordusundan haberdar olan padişah, derhal Sofya’ya dönerek mevcut kuvvetlerini birleştirdi. Hazırlanan yaklaşık 60 bin kişilik birlik, Kosova’ya doğru ilerlemeye başladı. Öte yandan, Hunyadi Yanoş da beraberinde yeni Eflak Prensi Vladislav ile braber komuta ettiği yaklaşık 70 bin kişilik ordusu ile Peşte’den harekete geçti. Öncelikli amacı Sırbistan’ı işgal etmek ve ardından Belgrad-Kosova yönünde ilerleyerek Arnavutluk’ta olduğunu düşündüğü Osmanlı ordusunu arkadan vurmak, en kötü ihtimal ile de Kosova ovasında hazır bekleyerek kendisi için en avantajlı noktada Türkleri meydan savaşına mecbur bırakmaktı.
Savaş
17 Ekim sabahı hafif çarpışmalarla başlayan savaş, öğleden sonra Hunyadi Yanoş’un 38 koldan genel taarruza geçmesi ile devam etti, fakat haçlı ordusu bu saldırılardan bir sonuç alamadı. Türk askerleri de Haçlı ordusunun zırhlı birlikleri karşısında ilk günün sonunda oldukça zorlanmıştı. Aynı günün akşamında Hunyadi Yanoş’un birlikleri Türk saflarına gece baskını yapmış,
fakat bu saldırı da püskürtülmüştü. Savaşın ikinci gününde Haçlı ordusu kanatlardan saldırıya geçti. Bunun gören 2. Murad, merkezde yer alan azap ve yeniçeri kuvvetlerinden oluşan birliklerini sabit tutup kanatlardaki askerlerini geri çekilme emri verdi. Bunun gören Hunyadi Yanoş’un birlikleri Osmanlıların savaşı terk ettiğini düşünüp tüm güçleri ile merkeze saldırdılar. Bunun üzerine 2. Murad merkez birliklerine de geri çekilme emri verdi, fakat bu bir savaş hilesiydi. Çünkü sağ ve sol kanatlarda yer alan Anadolu ve Rum ili Beylerbeyliğine bağlı kuvvetler ani ve hızlı bir manevrayla yeniden hücuma geçip Haçlı ordusunu çembere almayı başardılar. Mağlup olacağını anlayan Hunyadi Yanoş kaçtı. 19 Ekim sabahı Haçlı ordugahında kalan kuvvetlerin kurduğu son barikatlar da Türkler tarafından aşıldı ve çok sayıda esir alındı. Bununla birlikte iki buçuk gün süren savaş Osmanlı ordusunun kesin zaferi ile sonuçlandı. 2. Kosova Savaşı, Osmanlı’nın ilk zamanlarındaki en uzun süren ve en çok kan dökülen savaşlardan biridir. Bunun sebebi elbette her iki ordunun da dişe diş savaşmış olmasıdır.
Savaş Sonrası
Osmanlı Devletine karşı Hristiyan Devletlerce organize edilen altıncı Haçlı ordusunun da başarısız olması nedeniyle, Avrupalı Devletler Osmanlıların Balkanlardaki varlığını kabullendiler. Ayrıca Hunyadi Yanoş, bu mağlubiyetin ardından Avrupa’daki itibarını kaybetti. Osmanlı Devleti bu sayede Tuna Nehri kıyısına kadar olan bölgenin güvenliğini sağlamış oldu. Kosova’da alınan
zaferin ardından Arnavutluk’ta karışıklık çıkarmaya devam eden İskender’in üzerine yeni bir Sefer-i Hümayun düzenleyerek isyanı bütünüyle bastırıp Edirne’ye geri döndü.
